Vandaag zijn we van Westport naar Motueka gereden, van de westkust naar de noordkust. Althans, we zitten aan een baai, waarbij we aan de overkant Nelson zien liggen.

Het was wederom een prachtige route, dwars door weer een National Park ( zouden ze in Nederland nooit voor elkaar krijgen, hier kan het gewoonweg vaak niet anders).

Onderweg gestopt voor een heerlijk kopje koffie met wat erbij.

De route voerde vandaag langs 2 rivieren, de Buller en de Motueka river. Prachtige vergezichten, alleen helaas weinig plaatsen om langs deze smalle Highway te stoppen.

Het uitzicht over de baai in Motueka.

Voor het eten nog even het plaatsje zelf in gelopen, waar we deze gigantische boom zagen staan.

Morgen rijden we naar Blenheim, zo’n 28 km van Picton, waar we donderdag de boot naar het Noordereiland pakken.

Vandaag hebben we nog één dag aan de Westcoast doorgebracht. Vanuit Westport zijn we noordelijk gaan rijden. Eerst een stuk langs de zee, maar al gauw draaide de weg vanaf de ze weg en begon deze flink te stijgen.

Het werd een prachtige route vol met haarspeldbochten door de bergen.

In een klein gehuchtje bij Karamea hebben we lekker gepicknickt.

Daarna weer terug naar Westport, waar we nog even door de stad gewandeld hebben. Bijna alles was echter gesloten i.v.m. 2e paasdag. Wel mooie gebouwen daar.

Intussen was het heerlijk warm geworden, zo’n 23 graden en we zijn toen toch nog maar even richting zee gereden om op het strand te gaan zitten. Er is hier altijd wel wind aan het stand, dat kun je ook zien aan de bomen.

Vanavond zijn we heerlijk wezen eten in een restaurantje, hier 400 meter van het park vandaan. Het was heerlijk.

Vandaag eerst de voorraad maar weer eens aangevuld. Je weet immers maar nooit wanneer we weer een winkel tegenkomen en die dan ook nog open is.

We zijn in Greymouth, een stadje dat is gesticht door Schotse goudzoekers.

I

In 1988 is deze plaats 2 x overstroomd door de rivier Grey. Men heeft toen een hoge muur gebouwd, ook wel bekend als “The Great Wall of Greymouth”.

Voor de rest waan je je hier nog in de tijd van de goudzoekers, ook het stationnetje doet je daar nog aan herinneren.

s’Middags nu wel een heerlijke wandeling langs de woeste zee gemaakt. Op het stand liggen veel boomresten die daar aangespoeld zijn..

Vandaag gaan we van Haast naar Greymouth, een tocht van 330 km. Het moet een mooie route worden, langs Fox Glacier en Frans Josef Glacier. 2 enorme gletsjers.

Maar allereerst nog een plaatje van de zonsondergang in Haast.

Na het vertrek uit Haast leek het redelijk weer te worden. We reden op langs een onstuimige zee, wat mooie plaatjes opleverde.

Ook bij een meertje, waar we nog even stopten was het lekker. Temperatuur liep zelf op tot 18 graden.

Bij de nadering van de gletsjers echter, sloeg het weer om en kregen we te maken met hevige hoosbuien en zeer laaghangende bewolking.  Bij Fox Glacier zijn we even de auto uitgeweest om te kijken of we daar een broodje konden kopen. Niet dus en gauw weer door naar Franz Josef. Daar was wel een supermarkt open en konden we wat kopen ( geen alcoholische dranken, dat is in NZ op Goede Vrijdag verboden).

Teruggereden naar de voet van de gletsjer en aan de wandeling richting gletsjer begonnen. Halverwege echter omgekeerd omdat het weer steeds slechter werd en de regen met bakken uit de hemel viel. Alles hing ook in de laaghangende bewolking, dus er was niets tot weinig te zien,

Helicopters naar de gletsjer vlogen ook niet.

Hierna droge kleding aangetrokken en door naar Greymouth. We hebben hier een cabin, welke bijna op het strand ligt en horen de woeste zee. De regen klettert intussen op het dak. Hopen dat het  morgen weer wat droger is.

 

 

 


Vandaag gaan we Fiordland weer verlaten en gaan op weg naar Queenstown. Queenstown ligt an het einde van de Zuidelijke Alpen, dus dat belooft wederom prachtige vergezichten.

Oprijdend langs Lake Wakatipu zijn we verschillende malen gestopt om te kijken en foto’s te maken.

Aangekomen in Queenstown zijn we eerst naar onze slaaplokatie gereden om wat spullen af te gooien en te zien waar dit was.

Queenstown is erg gericht op toerisme. Je kunt er van alles doen. Ze hebben het bungyjumpen hier zowat uitgevonden, je kunt met speedboten crossen over het water, je kunt raften met kano’s en je kunt met een mountainbike van de berg rijden. Wij hebben het wat rustiger aangedaan en zijn met de gondelbaan naar een uitkijkpunt boven Queenstown gegaan. Echt een schitterend uitzicht, ondanks de bewolking. Op de terugweg nog wat gewinkeld en gegeten. In de regen teruggereden naar onze slaaplokatie.

Vanmorgen in de zon vertrokken naar Milford Sound. Dit is een gedeelte van Fiord Land. We willen daar een boottocht gaan maken door de fjorden.

het duurde echter niet lang of de lucht betrok en de eerste regendruppels kwamen naar beneden. Net eigenlijk toen we bij Mirror Lakes ( een spiegelmeer, waarin de bergen zich spiegelen) aankwamen. Door de druppels en de grauwe lucht was het beeld iets minder, maar toch nog best mooi.

Daarna door naar Milford Sound. Net voor de Homer Tunnel opnieuw gestopt. Tante Trees heeft gelijk, het regent en wat een prachtig gezicht. Tientallen watervallen komen van grote hoogte naar beneden.

Uiteindelijk in Milford Sound aangekomen en een ticket gekocht voor de trip door de fjorden. Het was inmiddels geheel bewolkt en het regende flink, maar dat kon je niet weerhouden van een prachtige natuur die je hier te zien kreeg.

ook hier volop watervallen, waarvan er één zelfs 3x hoger was dan de Niagarawaterval. Dat hebben we door de bewolking niet kunnen controleren, maar het water kwam hier met geweld naar beneden.

Vandaag op zoek naar de pinguïns van Dunedin. Alleen het verkeerde stukje Otago Peninsula, waar deze beestjes zitten, ingetikt in de TomTom. Zo belandden we boven op de berg boven de Peninsula, waar we toch met een schitterend uitzicht beloond werden.

Toch nog geprobeerd om het stand te vinden, maar in plaats van pinguïns, nu surfers wachtend in het water op de juiste golven. Toch wederom een prachtig uitzicht.

Uiteindelijk Dunedin verlaten en richting Te Anau gereden. Heel presidentieel, over de Presidential Highway van Clinton naar Gore ( jazeker, deze plaatsjes bestaan echt)

Na nog vele mooie vergezichten, aangekomen in Te Anau aan het gelijknamige meer. Daar zagen we vanavond de zonsondergang de lucht rood kleuren.

Morgen gaan we naar Milford Sound om per boot een tocht door het fjordenlandschap te maken.

Vandaag op route van Omarama naar Dunedin langs 2 ongelofelijke natuurfenomen gekomen. Als eerste langs de Elephant Rocks. Een verzameling gigantische stenen op een berg.

Daarna natuurlijk door langs de Moeraki Boulders.  Nu een soort grote ronde keien op strand, waarvan ook niemand weet hoe die daar ooit gekomen zijn.

 

Ongelofelijke uitzichten al gezien op de twee dag van de vakantie. Hier een beeld van Lake Pukaki met prachtig blauw water en Mount  Cook op de achtergrond.

De eerste dag: stormy and rainy weather in Christchurch ( bij het Millenium monument)